Pewna dyskusja skłoniła mnie do próby wyrobienia sobie opinii w kilku sprawach dotyczących homoseksualizmu. Zachodzą 3 ważne problemy.

1. Czy orientacja homoseksualna to część większego zespołu objawów (czyli – czy coś homoseksualistom grozi – w sferze medycznej) ?

2. Czy część osób nabyła taką orientację seksualną na wskutek wpływów środowiskowych, psychologicznych, socjalnych, okoliczności egzystencjalnych w dzieciństwie…. czy też raczej wszyscy homoseksualiści mają tą cechę uwarunkowaną genetycznie ?

3. Czy istnieje forma terapii (sposoby oddziaływania), które byłyby w stanie odwrócić orientację homoseksualną – w wypadku gdyby była ona uwarunkowaną wpływami socjologiczno – kulturowymi a nie „twardym uwarunkowaniem genetycznym“ ?

Co się okazuje? Nawet już przeglądnięcie hasła w Wikipedii

pl.wikipedia.org/wiki/Homoseksualizm wskazuje na istnienie – w krajach kultury zachodu – przedziwnych zależności typu „political correctness” . Wygląda to nawet na „jakąś zmowę”. Ale komu i dlaczego na tym zależy?

Nie wierzycie państwo to przytoczę fragmenty z w/w hasła.

W oświadczeniu Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego czytamy:

{ „ Psychologowie, psychiatrzy i inni specjaliści zajmujący się zdrowiem psychicznym, zgadzają się co do faktu, że homoseksualność nie jest chorobą, zaburzeniem psychicznym czy problemem emocjonalnym. Ponad 35 lat obiektywnych, dobrze zaprojektowanych badań naukowych wykazało, że homoseksualność, sama w sobie, nie wiąże się z zaburzeniami psychicznymi lub emocjonalnymi czy społecznymi problemami. Homoseksualność niegdyś była uważana za chorobę, ponieważ specjaliści zajmujący się zdrowiem psychicznym i społeczeństwo dysponowali nierzetelnymi, opartymi na uprzedzeniach, informacjami.

W 1973 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne uwzględniając nowe, lepiej zaprojektowane badania, usunęło homoseksualność z listy zaburzeń psychicznych i emocjonalnych. Dwa lata później, Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne podjęło uchwałę popierającą to usunięcie.

Od ponad 25 lat oba stowarzyszenia apelują do wszystkich specjalistów w zakresie zdrowia psychicznego o pomoc w usunięciu piętna choroby psychicznej, którą niektórzy ludzie nadal łączą z orientacją homoseksualną ”

— Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne[2] ..”}

Okazuje się, więc że nie jest dobrze mówić o niekorzystnych następstwach homoseksualizmu.

Tym nie mniej należy pochwalić autorów w/w hasła w Wikipedii, którzy nie posłuchali APA i bezczelnie piszą dalej tak.:

[„… Badania, które ukazały się w 1999 roku na łamach „Archives of General Psychiatry” wykazały wyższą zapadalność homoseksualistów na zaburzenia psychiczne i skłonność do popełniania samobójstw[44][45].

Michael Bailey, psycholog z Northwestern University określił te badania jako ówcześnie najlepsze dane wskazujące na związek homoseksualizmu z psychopatologią i zauważył, że wstępne wyniki dużego, dobrze wykonanego badania z Holandii zdają się potwierdzać te wnioski. …

Nowe badania pozbawione są tych wad. Psycholog stwierdził, że część lekarzy, którzy sprzeciwiali się wykreśleniu homoseksualizmu z klasyfikacji zaburzeń psychicznych będzie czuć się usprawiedliwiona.

Bailey postawił 4 hipotezy mające wyjaśniać problemy psychiczne osób homoseksualnych. Pierwsza wyjaśnia to opresją społeczną, która wpływa na ich zdrowie. Druga hipoteza mówi, że homoseksualizm to odstępstwo od normalnego rozwoju, które jest związane z innymi dewiacjami, które mogą prowadzić do chorób psychicznych. Oznaczałoby to, że homoseksualizm może być błędem rozwojowym. Trzecia hipoteza zakłada, że przyczyną jest nietypowość płciowa homoseksualistów. A czwarta mówi, że winny jest odmienny styl życia osób homoseksualnych[46]…”]

Autorzy hasła z Wikipedii są odważni i mimo ostrzeżeniu APA piszą dalej np. tak.:

[„… Przegląd systematyczny opublikowany w 2008 roku wykazał, iż lesbijki, geje i osoby biseksualne w porównaniu do osób heteroseksualnych cechuje większe ryzyko zaburzeń psychicznych, myśli samobójczych, nadużywania środków psychoaktywnych oraz umyślnego samookaleczenia. Przyczyny tych problemów psychicznych są nieznane. Prawdopodobnie to społeczna wrogość, stygmatyzacja i dyskryminacja są co najmniej w części przyczyną tych problemów[47]. Badania przeprowadzone w bardzo liberalnych społecznie państwach wykazały, że nie można tłumaczyć tego wyłącznie uprzedzeniem i dyskryminacją, inne czynniki też muszą grać rolę[48]….”]

[„… Opinia o istnieniu jedynie przesłanek medycznych na decyzję APA, budzi wątpliwości niektórych autorów najnowszych podręczników, dystansujących się od opinii APA[51].

17 maja 1990 roku WHO wykreśliła homoseksualizm z Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych.

Środowiska naukowe przeczą obiegowym opiniom, stwierdzając, że homoseksualność nie jest chorobą czy zaburzeniem psychicznym[52]. ” ]

…………………

51.↑ Stanisław Pużyńskie, Janusz Rybakowski, Jacek Wciórka: Psychiatria.. T. 2. Wrocław: Elsevier Urban & Parner, 2011, s. 22. ISBN 078-83-7609=106-8.

52.↑ Seligman E. Rosenhan D. (2003) Psychopatologia, Zysk i s-ka, Poznań, s. 582.

…………………

W ramach owej „jak twierdzę zmowy” … są jeszcze jednak dwie inne ważne sprawy . Otóż wg narzuconych zasad political correctness nie jest dobrze mówić o …zachodzeniu uwarunkowań kulturowych, socjologicznych i egzystencjalnych orientacji homoseksualnej. Należy mówić, że u wszystkich tych osób zaistniało uwarunkowanie genetyczne..

Ale są np. takie prace.:

[..Bailey, JM; Dunne, MP; Martin, NG (2000): Genetic and Environmental influences on sexual orientation and its correlates in an Australian twin sample. Journal of Personality and Social Psychology 78, 524-536…. z wnioskiem.: ” …it also points to the fact that social factors must play a large part and that adolescents, among others, could seriously consider change of sexual orientation ..”]

Prace o uwarunkowaniach nie genetycznych są dyskutowane w obrębie witryn organizacji NARTH [ narth.com/ ] Osoby działające w obrębie tej organizacji zajmują się próbą „odwrócenia, odkręcenia” rysującej się inklinacji homoseksualnej.

Ale okazuje sie, że jest to politically incorrect.

Autorzy hasła z Wikipedii piszą mianowicie że.:

[„… W lutym 1993 roku Komitet Nadużyć w Psychiatrii (Committee on Abuse and Misuse of Psychiatry in the U.S.), działający w ramach APA, opublikował stwierdzenie, iż propagowana przez NARTH terapia konwersyjna [ pl.wikipedia.org/wiki/Terapia_konwersyjna ] .. . jest nieetycznym nadużyciem psychiatrii, któremu należą się sankcje ze strony środowiska profesjonalistów[54]. Według Josepha Nicolasiego, założyciela NARTH, jest to postawa wykluczająca dalszy dyskurs naukowy[55] ..”]

Stawiam więc sobie i Szanownym dyskutantom pytanie .:

Komu i dlaczego zależy na tym aby.: etiologię, znaczenie kliniczne i metody konwersji tej orientacji przedstawiać w sposób nierzetelny? ~ Andrew Wader

New